[Royalty]

Plaats hier alles wat je weet over deze Koninklijke Familie.
We beginnen eerst met wat geschiedenis over het land zelf.

[Royalty]

Rwanda is een land in Centraal-Afrika en grenst aan Congo-Kinshasa, Oeganda, Tanzania en Burundi.

Geschiedenis
In 1959 overleed Mwami (koning) Mutara III van Rwanda. Hij werd opgevolgd door Kigeri V. In datzelfde jaar kwamen de Hutu's in opstand tegen de Tutsi's. De opstand liep uit in een bloedbad.

In 1960 won de MDR-Parmehutu, de nationalistische Hutu-partij de door de Belgen gecontroleerde verkiezingen. In januari brak de zgn. 'Hutu revolutie' uit en werd koning Kigeri V verdreven. Parmehutu-voorzitter Grégoire Kayibanda werd minister-president van het inmiddels autonome Rwanda.

Rwanda werd in 1962 als onderdeel van Ruanda-Urundi onafhankelijk van België. Kayibanda werd tot eerste president verkozen. In de regering van Kayibanda werden geen Tutsi's opgenomen. In 1963 vonden er opnieuw slachtingen plaats tussen de Hutu's en Tutsi's.

In 1965 werd president Kayibanda herkozen. In oktober 1965 werd de positie van Kayibanda versterkt toen zijn Parmehutu-partij bij de verkiezingen alle zetels in het parlement veroverde. In 1969 werd Kayibanda opnieuw herkozen.

De weinig stabiele economische situatie en de aanhoudende etnische conflicten bereikten in 1972 en 1973 een hoogtepunt. Minister van Defensie, generaal-majoor Junéval Habyarimana, pleegde op 5 juli 1973 een staatsgreep en bracht de regering-Kayibanda ten val. De Parmehutu werd ontbonden en Habyarimana werd president van het Comité voor Vrede en Nationale Eenheid. In augustus 1973 werd Habyarimana tot president van Rwanda gekozen en stelde hij een regering samen waarin ook een Tutsi was opgenomen.

In 1975 werd de eenheidspartij MRND (Mouvement Démocratique Révolutionnaire National pour le Developpement) opgericht. Hoewel het claimde de hele bevolking te representeren was het in werkelijkheid een Hutu-partij.

In 1978 werd Habyarimana door het volk gekozen tot president (hij was de enige presidentskandidaat). Onder Habyarimana was er sprake van een betrekkelijke rust tussen de etnische groepen (Hutu, Tutsi en Twa). Habyarimana weigerde echter om de Tutsi vluchtelingen die begin jaren '60 naar Uganda en Burundi waren gevlucht toestemming te geven naar Rwanda terug te laten keren. In 1988 spraken de Westerse landen zich negatief uit over het etnisch beleid van president Habyarimana, omdat hij de Tutsi vluchtelingen weigerde te laten terugkeren. In hetzelfde jaar waren er botsingen tussen de Hutu's en Tutsi's en kwamen er veel mensen om het leven.

In oktober 1990 vielen Tutsi-milities onder de naam Front Patriotique Rwandais (FPR) Rwanda binnen. Zij waren veelal kinderen van de Tutsi's die in de jaren '60 Rwanda waren ontvlucht. De FPR werd gesteund door Uganda. Met behulp van Zaïrese, Belgische en Franse troepen bleef de regering-Habyarimana in het zadel en konden de FPR-milities worden verdreven. President Habyarimana besloot gesprekken te gaan voeren met de FPR ten einde tot en vredesregeling te komen (1991). President Habyarimana voerde in 1991 tevens een meer democratische grondwet in en nam meer Tutsi's op in de regering. In 1992 werd het meerpartijenstelsel ingevoerd.

In 1993 waren de FPR en de Rwandese regering nog steeds in gesprek. In september 1993 is mevr. Agathe Uwilingiyimana van de MDR (Mouvement Démocratique Républicain) tot premier benoemd. Op 6 april 1994 werd het vliegtuig van de Rwandese president Habyamara neergeschoten en kwam de in januari 1994 herkozen president om het leven. Binnen 24 uur begonnen de moordpartijen van Hutu’s op Tutsi’s en gematigde hutu’s. Théodore Sindikubwabo (MRND) nam de taken van de president waar. De situatie liep uit de hand en de FPR nam veel provincies in en veroverde in juli 1994 de hoofdstad Kigali. President Sindikubwabo werd afgezet en vervangen door de Hutu Pasteur Bizimungu. Generaal Paul Kagame (FPR), een Tutsi, werd minister-president.

Er was geen sprake van enige stabiliteit. Het Hutu-radiostation Radio et Television Libre de Mille Collines (RTLM ); de zogenaamde Hutu power radio, zweepte de Hutu's op, en vooral de Hutu milities (Interahamwe),tot haat tegen de Tutsi's en de gematigde Hutu's. Vanaf de nacht van 6 op 7 april 1994 vonden er vreselijke slachtpartijen plaats. Hutu's vermoordden gematigde Hutu's en vooral Tutsi's. De Twa, het pygmeeënvolk én de oorspronkelijke bewoners van Rwanda, werden ongewild ook het slachtoffer van de moordpartijen. Voordat de FPR-soldaten een dorp of stadje innamen wisten Hutu-milities hen voor te zijn en zo de dorpen en steden uit te moorden. De slecht uitgerustte VN-macht UNAMIR kon weinig doen dan humanitaire hulp verlenen.

Op 7 april 1994 staat een sectie ParaCommando's van het peloton mortieren onder leiding van Lt. Lotin in voor de beveiliging van eerste minister Agathe. Die dag wordt de residentie van Agathe omsingeld door Rwandese militairen. De Belgische ParaCommando's verzekeren de ontsnapping van Agathe maar worden bij deze actie zelf omsingeld. Op bevel van hogerhand moeten ze hun wapens afgeven om zo over hun (de Belgische ParaCommando's) vrijlating te kunnen onderhandelen. Na hun aankomst in het militaire kamp in Kigali worden ze doodgeslagen met de kolf van een geweer. De Bengaalse QRF sluit zich op in haar kwartieren. De Canadese generaal Romeo Dallaire, die ter plaatse was, grijpt niet in. Op 8 april krijgen alle eenheden te horen dat 10 Belgen zijn gesneuveld. Tussen 9 en 19 april worden alle aanwezige landgenoten geëvacueerd (operatie Silver Back) gevolgd door de volledige terugtrekking van alle nog aanwezige ParaCommando's (operatie Blue Safari).

Het aantal slachtoffers tijdens deze vreselijke genocide wordt geschat op 500.000 tot 1 miljoen doden (voornamelijk Tutsi's en gematigde Hutu's). Veel Hutu's en Tutsi's sloegen op de vlucht en kwamen in overvolle vluchtelingenkampen in het toenmalige Zaïre (nu Democratische Republiek Congo) en andere Afrikaanse landen.

In augustus 1996 ontstond er ook een conflict binnen de politieke kringen. Oud-premier Faustin Twagiramungu (Hutu) beschuldigde het Rwandese leger van genocide op 600.000 Hutu's.

Eind 1996 leek de situatie weer 'onder controle'. President Bizimungu en het parlement keurden een wet goed waarin werd voorzien in de berechting van 80.000 misdadigers.

Hoewel de situatie enigszins stabiel is, is men constant op de hoede voor het opnieuw oplaaien van het etnisch geweld.

In 2000 werd generaal Paul Kagame (Tutsi), de werkelijke machthebber en minister, tot president gekozen.

Staatsinrichting
De grondwet van 2003 verving die van 1991. De grondwet voorziet in een meerpartijenstelsel en democratische verkiezingen. De grondwet beperkt de uitvoerende macht van de president door het ambt van premier in te stellen. Rwanda kent een éénkamerparlement.

Partijen
De belangrijkste partij is het Front Patriotique Rwandais (FPR). Het FPR was vroeger een guerrillabeweging van Tutsi-vluchtelingen maar werd in 1994 omgevormd tot een politieke partij van gematigde Hutu's en Tutsi's.

Tot 1993 was de Mouvement Révolutionnaire National pour la Développement de enige toegestane partij. De MRND claimde de hele bevolking te representeren maar was in wezen een Hutu-partij. In 1993 werd een meerpartijenstelsel ingevoerd en de naam van de MRND gewijzigd in Mouvement Révolutionnaire National pour la Démocratie et le Développement (MRNDD).

Naast de MRND en de FPR zijn er nog meer partijen: de Partie Social-Démocratiue (PSD), de Partie Libérale (PL), de Partie Socialiste Rwandais (PSR) en de Partie Démocratique Chrétienne (PDC).

Vakbond
De eenheidsvakbond is de Centrale d'Éducation et de Coopération des Travailleurs pour le Développement (CDCTD).

Bevolking
De Etnische bevolking bestaat voor 84% uit Hutu, 15% Tutsi en 1% Twa.

Godsdienst
In de negentiende en twintigste eeuw hebben missionarissen van de rooms-katholieke kerk (Witte Paters) een groot deel van de bevolking bekeerd tot het christendom. In 1943 bekeerde koning (mwami) Mutara III van Rwanda zich tot het christelijke geloof. Aanvankelijk steunde de kerk het idee dat de Tutsi's superieur waren ten opzichte van de Hutu's en de Twa's (Pygmeeën), maar vanaf het begin van de jaren vijftig kwam men hier radicaal op terug en speelde de Kerk een belangrijke rol bij de emancipatie van de Hutu's.

In de jaren vijftig stond Rwanda als het meest christelijke land van Afrika bekend.

Uiteindelijk is 56% van de bevolking katholiek, 12% protestants en 9% moslim. 25% Van de bevolking hangt het animisme (natuurgodsdiensten) aan.

[Royalty]

hier de lijst met hun vorsten in de laatste 800 jaar

1. Gihanga 1081 - 1114
2. Kanyarwanda I Gahima I 1114 - 1147
3. Yuhi I Musindi 1147 - 1180
4. Ndahiro I Ruyange 1180 - 1213
5. Ndahiro Ndoba 1213 - 1246
6. Ndahiro Samembe 1246 - 1279
7. Nsoro I Samukondo 1279 - 1312
8. Ruganzu I Bwimba 1312 - 1345
9. Cyilima Rugwe 1345 - 1378
10. Kigeli I Mukobanya 1378 - 1418
11. Mibambwe I Sekarongoro I Mutabazi 1418 - 1444
12. Yuhi wa II Gahima II 1444 - 1477
13. Ndahiro wa II Cyamatare 1477 - 1510
14. Ruganzu wa II Ndoli 1510 - 1543
15. Mutara I Nsoro II Semugeshi 1543 - 1576
16. Kigeli II Nyamuheshera 1576 - 1609
17. Mibambwe II Sekarongoro II Gisanura 1609 - 1642
18. Yuhi III Mazimpaka 1642 - 1675
19. Cylima II Rujugira 1675 - 1708
20. Kigeli wa III Ndabarasa 1708 - 1741
21. Mibambwe III Mutabazi II Sentabyo 1741 - 1746
22. Yuhi IV Gahindiro 1746 - 1802
23. Mutara II Rwogera 1802 - 1853
24. Kigeli IV Gahindiro 1853 - 1895
25. Yuhi wa V Musinga 1895 - 1931
26. Mutara III Rudahigwa 1931 - 1959
27. Kigeli V Ndahindurwa 1959 -

[Royalty]

Mutara III Rudahigwa (1913 - juni 1959) was van 1931 tot 1959 mwami (koning) van het toenmalige Belgische mandaatgebied Rwanda (d.w.z. het Rwandese deel van Ruanda-Urundi).

Mutara III behoorde tot de koninklijke Nyiginya-clan, de voornaamste Tutsi-familie. Nadat mwami Yuhi V in 1931 door de Belgische administratie was afgezet, volgde Mutara hem op als mwami Mutara III Rudahiga. De Mutara III onderhield uitstekende contacten met de Belgen en de missionarissen en voerde enkele belangrijke hervormingen door. In 1943 bekeerde Mutara III zich tot het christelijk geloof (katholicisme). Vanaf de jaren vijftig streefde hij naar de onafhankelijkheid van Rwanda en zijn populariteit steeg onder de Tutsi-bevolking.

Mutara III overleed in juni 1959 onder verdachte omstandighden. Zijn opvolger, Kigeri V, werd in januari 1961 afgezet tijdens een Hutu revolte.

[Royalty]

Kigeri V Ndahindurwa(*1935), was van juli 1959 tot juli 1960 mwami (= koning) van het Rwandese deel van het Belgische mandaatgebied Ruanda-Urundi. Kigeri V is een Tutsi.

Na de dood van Mutara III van Rwanda (Tutsi) op 25 juli 1959 kozen de stammen in Rwanda Kigeri tot mwami van het Rwandese deel van Ruanda-Urundi gekozen. Een aantal Hutu's vond de verkiezing van Kigeri V onrechtmatig. In november 1959 vond er een Hutu-revolte plaats. Op 25 juli 1960 ging Kigeri V in ballingschap.

In januari 1961 vond er een volksraadpleging plaats waarin de meerderheid van de bevolking (voornamelijk de Hutu's) zich uitspraken vóór de republikeinse staatsvorm.

Kigeri V leeft nog steeds in ballingschap.

[Royalty]

op de foto Koning Mwambutsa van Burundi (links), Koning Boudewijn (midden), Koning Kigeli V van Rwanda (rechts)

Bijgesloten bestand(en)

•  3kings.jpg (32,51K )
  Aantal downloads : 9

[Royalty]

met Koning Hussein van Jordanië....

Bijgesloten bestand(en)

•  bio_hussein.jpg (13,9K )
  Aantal downloads : 9

[Royalty]

Zijne Keizerlijke Hoogheid Prins Ermias Sahle-Selassie Haile-Selassie, voorzitter van de Kroonraad van Ethiopië en Koning Kigeli V van Rwanda in 1996

Bijgesloten bestand(en)

•  bio_sahle.jpg (16,08K )
  Aantal downloads : 9

[Royalty]

een foto uit de oude doos bij de onafhankelijkheid van Congo

Bijgesloten bestand(en)

•  jongefoto.jpg (46,56K )
  Aantal downloads : 11

[prinses Louise]

Royalty, op 6 Jul 2006, 20:40, zei:

een foto uit de oude doos bij de onafhankelijkheid van Congo

... wat een wonderlijk verschil in lengte :blink:

[Someone]

Interessant. 'k Ben zelf in Rwanda geweest, maar heb daar niks mee gekregen over enige koninklijke familie...

[Someone]

Dit is nog eens interessant. De voormalige koning (nu in ballingschap in de VS) heeft contact gehad met de huidige president over zijn mogelijk terugkeer als koning. De president heeft toegezegd het in het parlement te zullen bespreken... maar ik verwacht niet dat daar echt iets uit gaat komen, maar wie weet...

Quote

Rwanda's former king eyes return

The man who ruled Rwanda until his overthrow in 1959, King Kigeli Ndahindurwa V, says he wants to return home for the first time in 48 years. But in an interview with the BBC, he says he can only return if the Rwandan people are prepared to accept him as their constitutional monarch.

Speaking in the US, and now aged 72, he said he had discussed his idea with Rwanda's President Paul Kagame. The president told him he was willing to consult his government on the issue.

Kigeli Ndahindurwa was the last of a line of absolutist monarchs who unified and ruled the kingdom of Rwanda until self-rule from Belgium loomed in the late 1950s.

The royal family was from the Tutsi minority - but the Belgians favoured the Hutu majority and in 1959, while King Kigeli was abroad, they organised a coup. Tens of thousands of King Kigeli's supporters, including the entire royal family, fled the country.

Rwanda was declared a republic under a Hutu president, and thousands of Tutsis were massacred. Three more decades of instability culminated in civil war and the Rwandan genocide of 1994. The war was won by a Tutsi rebel group, whose leader Paul Kagame is now president.

Forced out
Now living in Washington DC, King Kigeli says he has recently met Mr Kagame - he does not say how recently - who, he says, told him that he and the royal family were welcome to return home.

But King Kigeli told him that a question must first be answered. "The Rwandese people may or may not want me. But in order to return home, I need to know if they still want me to be their king."

Kigeli Ndahindurwa says he still regards himself as king because he was forced from his throne illegally. He wants to return as constitutional monarch but only if the government and the people agree. He says President Kagame did not reject the idea - he listened and said he would think about it, consult his government, and get back to him. King Kigeli says he is still waiting for that response.

Bron: BBC

En de foto:
http://newsimg.bbc.co.uk/media/images/44065000/jpg/_44065541_king203.jpg